Home

Laat je dierbaren weten of je donor wil zijn

Mijn naam is Moniek en ik sta op de wachtlijst voor een nier. Die nieuwe nier is voor mij van levensbelang. Dat je als donor ook ná je dood nog levens kan redden, weet je vast wel. Toch zijn er veel mensen die niet van elkaar weten of ze donor willen zijn. Zelfs niet van de mensen die het meest dichtbij staan. Zou je iets voor mij willen doen? Laat jouw dierbaren alsjeblieft weten wat je wil. Het hoeft maar één minuut te kosten.
Een minuut die voor mij het verschil kan maken.

Mijn verhaal
Al toen ik twee jaar oud was, bleek dat één van mijn nieren niet goed werkte en mijn lichaam vergiftigde. Die is er toen uitgehaald en daarna is het best een tijd goed gegaan. Tot ik even voor mijn zeventiende verjaardag ziek werd. Dat kondigde zich al een tijdje aan. Ik had een heel druk leven, met school, muziekles, dansles. Maar hield het steeds minder goed vol, was vaak moe. Toch denk je dan niet meteen dat je ziek bent. Totdat ik een paar keer achter elkaar blaasontsteking kreeg. Dat ging maar niet over, en toen ik via de huisarts in het ziekenhuis terechtkwam bleek het goed mis te zijn: ik had nog maar een nierfunctie van 17 procent.

De arts werd net zo wit als zijn jas toen hij de diagnose gaf
Dat kwam echt helemaal uit het niets. Ik weet nog dat ik met m’n vriend naar het ziekenhuis ging en vooral bezig was met wat we daarna gingen doen. Even met z’n tweetjes de stad in, dacht ik. Maar de arts werd net zo wit als z’n jas toen hij de diagnose gaf. Omdat ik nog zo jong was wilden ze eigenlijk nog niet dialyseren en dus heb ik gekeken naar een donor in de familie. Mijn vader viel daarbij af vanwege lichte suikerziekte, maar mijn moeder bleek wel een goede match. In 2004 heb ik haar nier gekregen. Die heb ik zes jaar gehad, maar met veel complicaties. De nier werd langzaamaan afgestoten, en ging steeds minder goed werken.  

Ik was heel ambitieus, maar heb geen studies af kunnen maken
In 2010 heb ik de nier van mijn tante gekregen. Daarmee waren de blaasproblemen die ik daarvoor had verholpen, maar ik bleef infecties houden en dialyseer inmiddels al vijf jaar. Vorig jaar is de nier eruit gehaald en is meteen de urineleider verwijderd om me klaar te maken voor een nieuwe transplantatie. Daarvoor sta ik nu op de wachtlijst. Als je op zo’n jonge leeftijd ziek wordt, loopt je leven natuurlijk heel anders dan je had gedacht. Ik was altijd heel ambitieus, wilde advocaat worden of naar het conservatorium, maar heb geen studies kunnen afmaken. Dat heb ik inmiddels geaccepteerd, ik denk dat dat heel belangrijk is om te doen. Je moet het beste ervan maken. 

Het zou zonde zijn als iemand die overlijdt wil doneren, maar dat naasten dat niet weten
Op sociale media worden af en toe van die horrorverhalen over orgaandonatie gedeeld. Ik denk dat het goed is dat mensen ook vaker met échte ervaringsverhalen in aanraking komen. Dat ze beter beseffen hoe het is om op een orgaan te moeten wachten dat je zo hard nodig hebt. Het gesprek aangaan met je naasten is zo belangrijk. Iedereen kan iets naars overkomen, en het zou toch zonde zijn als iemand die overlijdt wel zou willen doneren maar de nabestaanden dat niet weten. Laatst was hier in de buurt een meisje van negentien dat overleed. Haar ouders wisten van haar dat ze heel graag donor wilde zijn, en ze heeft nog zeven organen af kunnen staan. Dat is natuurlijk iets heel moois. Dan is de dood, hoe triest het ook is, toch niet voor niets geweest. 

  • Of je nu voor of tegen doneren bent, een keuze maken voor jezelf of de keuze weten van je naasten is belangrijk want het kan andere levens redden. Maak het bespreekbaar voordat hebben, hadden wordt.

Meer verhalen en tips om naasten jouw donorkeuze te laten weten